صحیفه سجادیه در کلام بزرگان

صحیفه سجادیه این صحیفه نورانی بی نظیر و سرشار از معنویت، بدون انس و ارتباط و اهتمام به ایجاد معرفت نسبت به آن ،هرگز نمی توان آنرا شناختض¼ ض¼ بزرگان و اندیشمندان، عبارات زیبا و پرمحتوایی در وصف صحیفه سجادیه بیان نموده اند (که گرچه بیانگر کل عظمت آن نمی تواند باشد) به برخی از آنها اشاره می شود:

1- بنیانگذار انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) در وصیتنامه الهی سیاسی خود فرموده‌اند:

ما مفتخریم که ادعیه حیات‌بخش که او را قرآن صاعد می‌خوانند،‌ از ائمه معصومین ما است. ما به مناجات شعبانیه امامان و دعای عرفات حسین بن علی ـ علیهم السّلام ـ و صحیفه سجادیه این زبور آل محمد و صحیفه فاطمیه که کتاب الهام شده از جانب خداوند تعالی، به زهرای مرضیه است؛ ‌از ماست.

2- مرحوم فیض الاسلام(ره) درباره آن گفته است: این کتاب را هر کس از روی اخلاص و با نیت پاک بخواند و در فهم معانی آن اندیشه نماید، بی‌درنگ نور الهی در دل او تابیده و متوجه خداوند متعال گشته و به راه سعادت و نیک‌بختی دنیا و آخرت قدم می‌گذارد.[1]

3- علامه شهید مرتضی مطهری(ره) گفته است: یکی از آن گنجینه‌های بزرگی که در دنیای شیعه وجود دارد این دعاهاست. به خدا قسم گنجینه‌ای است از معرفت. اگر ما هیچ دلیل دیگری نداشتیم غیر از دعاهایی که داریم، از زین العابدین ـ علیه السّلام ـ صحیفه سجادیه یا دعاهای غیرصحیفه سجادیه، مانند دعای ابوحمزه ثمالی از علی بن الحسین ـ علیه السّلام ـ نداشتیم و اسلام در چهارده قرن چیز دیگری نداشت، جز همین که توسط شاگردهای اسلام چنین اثری ظاهر شده کافی است، آن قدر این‌ها اوج و رفعت دارد که اصلاً اعجاز جز این چیزی نیست.[2]

4- مقام عظمای ولایت حضرت آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای مدظله‌العالی ضمن بحث ارزنده و ابتکاری که سالها قبل تحت عنوان «پژوهشی در زندگی امام سجاد ـ علیه السلام ـ داشته‌اند، پیرامون کتاب شریف صحیفه سجادیه می‌فرمایند: «آری، یک کتاب صحیفه سجادیه از اول تا آخر پر از انگیزه‌های شریف برای انسان‌هاست که اگر انسان به آنها توجه کند واقعاً همین صحیفه‌سجادیه کافیست که یک جامعه را توجه دهد و اصلاح و بیدار کند...»[3] مقام معظم رهبری در جای دیگری از همان بحث پیشنهاد ارزنده‌ای فرموده‌اند که الهام‌بخش ولایتمداران دانشمند می‌باشد: «شایسته است، کسانی روی کتاب شریف صحیفه سجادیه کار کنند».[4]

5- علامه حسن زاده آملی با طرح پیشنهادی می‌گوید: امید آن که در حوزه‌های علمیه مصحف ادعیه و اذکار که از ائمه اطهار ـ علیهم السّلام ـ صادر شده‌اند و بیانگر مقامات و مدارج و معارج انسانند جزء متون کتب درسی قرار گیرند، و در محضر کسانی که زبان فهم و اهل دعا و سیر و سلوکند و راه رفته و راه نمایند درس خوانده شوند، در نظر این کمترین، انجیل اهل بیت و زبور آل محمد (صحیفه کامله سجادیه) در عداد کتب درسی درآیند که نقش خوبی در احیاء معارف اصیل اسلامی است، البته فهم و تعلیم و تعلّم آنها بدون معرفت به علوم ادبی و معارف نقلی و عقلی و عرفانی صورت‌پذیر نیست.[5]

[ پنجشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩۱ ] [ ٦:٢۱ ‎ب.ظ ] [ محمود جانقربانی ]

[ نظرات () ]

ابزار هدایت به بالای صفحه