متأسفانه درباره‌ی انتظار، معانی انحرافی نیز وجود دارد که باید آن‌ها را شناخت و مراقب بود که مبتلای به آن‌ها نشد. در یکی از این معانی ناصحیح، انتظار حالتی انفعالی ترسیم می‌گردد که فرد بدون هیچ فعالیت و اقدامی، صرفاً منتظر ظهور حضرت است تا ایشان بیایند و امور جامعه را از طُرق غیبی اصلاح کنند: «یک معناى انحرافى در باب انتظار بود که خوشبختانه امروز از آن فهم و برداشت غلط، اثر چندانى نیست. کسانى که مغرض و یا نادان بودند، این‌طور به مردم یاد داده بودند که انتظار، یعنى این‌که شما از هر عمل مثبت و از هر اقدام و هر مجاهدت و هر اصلاحى دست بکشید و منتظر بمانید تا صاحب عصر و زمان، خودش بیاید و اوضاع را اصلاح کند و مفاسد را برطرف نماید!»۱

یکی دیگر از تعاریف و برداشت‌های اشتباه و در عین حال خطرناک از انتظار نیز این است که فرد با مستمسک قرار دادن برخی از روایت‌ها که جهان را در آستانه‌ی ظهور، غرق در گناه و فساد معرفی می‌کند، راضی به فراگیر شدن گناه در جامعه شوند یا در این جهت اقدام نمایند که این نیز یک تلقی اشتباه و انحرافی و ناشی از عدم آشنایی صحیح با هدف و فلسفه‌ی رسالت و امامت است.

تمدن اسلامی یعنی آن فضایی که انسان در آن فضا از لحاظ معنوی و از لحاظ مادی می‌تواند رشد کند و به غایات مطلوبی که خدای متعال او را برای آن غایات خلق کرده است برسد؛ زندگی خوبی داشته باشد، زندگی عزتمندی داشته باشد، انسان عزیز، انسان دارای قدرت، دارای اراده، دارای ابتکار، دارای سازندگیِ جهان طبیعت؛ تمدن اسلامی یعنی این؛ هدف نظام جمهوری اسلامی و آرمان نظام جمهوری اسلامی این است.


* معنای صحیح انتظار و وظایف منتظران
در نگاه صحیح به مفهوم انتظار، «گوشه نشینی» و «قعود» جایگاهی ندارد؛ بلکه انتظار، فراخواندن به تلاش و کوشش و جهاد است. در دوران غیبت، منتظران واقعی نسبت به حوادث و اتفاقات جهان بی‌تفاوت نیستند و خود را در برابر آن‌ها مسئول می‌دانند.

با این دید دوران غیبت دوران آسایش و راحت‌طلبی نخواهد بود و در این زمان منتظران واقعی باید بیشتر از دیگران خود را برای مجاهده و فعالیت آماده نمایند: «قبل از دوران مهدى موعود، آسایش و راحت‌طلبى و عافیت نیست. …قبل از ظهور مهدى موعود، در میدان‌هاى مجاهدت، انسان‌هاى پاک امتحان مى‌شوند؛ در کوره‌هاى آزمایش وارد مى‌شوند و سربلند بیرون مى‌آیند و جهان به دوران آرمانى و هدفىِ مهدى موعود ارواحنافداه روزبه‌روز نزدیکتر مى‌شود؛»۲
 
یکی از وظایف منتظران در دوران غیبت «آماده‌سازی زمینه‌ی اقدام حضرت» است. رهبر انقلاب در این‌باره می‌فرمایند: «شما باید زمینه را آماده کنى، تا آن بزرگوار بتواند بیاید و در آن زمینه‌ى آماده، اقدام فرماید. از صفر که نمى‌شود شروع کرد! جامعه‌اى مى‌تواند پذیراى مهدى موعود ارواحنافداه باشد که در آن آمادگى و قابلیت باشد، و الّا مثل انبیا و اولیاى طول تاریخ مى‌شود.»۳

ایشان در دیداری دیگر معنای «زمینه‌سازی» را توضیح می‌دهند و می‌فرمایند: «ما آن وقتى مى‌توانیم حقیقتاً منتظر به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. براى ظهور مهدى موعود ارواحنافداه زمینه باید آماده بشود؛ و آن عبارت از عمل کردن به احکام اسلامى و حاکمیت قرآن و اسلام است»۴ به تعبیر دیگر حرکت در همان مسیری که حضرت برای تحقق آن‌ها روزی ظهور خواهند کرد: «ما که منتظر امام زمان هستیم، باید در جهتى که حکومت امام زمان علیه‌الاف‌التحیةوالثناء و عجل‌الله‌تعالى‌فرجه تشکیل خواهد شد، زندگى امروز را در همان جهت بسازیم و بنا کنیم. البته ما کوچکتر از آن هستیم که بتوانیم آن‌گونه بنایى را که اولیاى الهى ساختند یا خواهند ساخت، بنا کنیم؛ اما باید در آن جهت تلاش و کار کنیم»۵

باید توجه داشت که تمدن اسلامی، امری مطلق نیست، فرایندی طولانی است که اهداف آن نیز به‌صورت نسبی محقق می‌شود. این تمدن دو بخش دارد؛ بخشی که قبل از ظهور امکان تحقق دارد و زمینه‌ساز ایجاد جامعه‌ی مهدوی و ظهور حضرت مهدی است؛ و بخشی که پس از ظهور محقق می‌شود و حد اعلای تمدن اسلامی است.


ایشان همچنین بزرگترین وظیفه‌ی منتظران در دوران غیبت را آمادگی و خودسازی برای مبارزه با مستکبران و زورگویان می‌دانند: «بزرگترین وظیفه‌ى منتظران امام زمان این است که از لحاظ معنوى و اخلاقى و عملى و پیوندهاى دینى و اعتقادى و عاطفى با مؤمنین و همچنین براى پنجه درافکندن با زورگویان، خود را آماده کنند.»۶

این مقاومت و مجاهده در برابر ظالمان و مستکبران سرانجامش پیروزی جبهه‌ی حق بر باطل خواهد بود: ««ما منتظریم»، یعنى این امید را داریم که با تلاش و مجاهدت و پیگیرى، این دنیایى که به وسیله‌ى دشمنان خدا و شیاطین، از ظلمات جور و طغیان و ضعیف‌کشى و نکبت حاکمیت ستمگران و قلدران و زورگویان پُر شده است، در سایه‌ى تلاش و فعالیت بى‌وقفه‌ى ما، یک روز به جهانى تبدیل خواهد شد که در آن، انسانیت و ارزش‌هاى انسانى محترم است و ستمگر و زورگو و ظالم و قلدر و متجاوز به حقوق انسان‌ها، فرصت و جایى براى اقدام و انجام خواسته و هوى و هوس خود، پیدا نخواهد کرد.»۷

[ پنجشنبه ٢٢ خرداد ۱۳٩۳ ] [ ۸:٤٠ ‎ب.ظ ] [ محمود جانقربانی ]

[ نظرات () ]

ابزار هدایت به بالای صفحه